Zeolite Farming Minerals to zeolit klinoptylolitowy pochodzenia wulkanicznego. Może być stosowany jako ściółka oraz jako wysokiej jakości dodatek paszowy (substancja wiążąca) i korzystnie wpływa na klimat w oborze oraz na środowisko.
Najważniejsze dane
- Zastosowanie
- Dodatek paszowy i ściółka
- Dopuszczenie
- Klinoptylolit pochodzenia wulkanicznego, rozp. (UE) nr 651/2013, numer identyfikacyjny 1g568 – dopuszczony w UE dla wszystkich gatunków zwierząt
- Rolnictwo ekologiczne
- Wpisany na listę środków produkcji FiBL
- Opakowanie
- 1000 kg, w workach po 25 kg lub w jednym big bagu 1000 kg
- Dostawa
- Przez spedytora, zwykle w ciągu około tygodnia
Zastosowanie jako dodatek paszowy
- Stabilizuje pH
- Właściwości wiążące, np. amoniaku
- Wspiera wchłanianie składników odżywczych (witamin, mikroelementów, minerałów, tłuszczów i aminokwasów)
- Lepsze wykorzystanie paszy
- Dostarcza naturalnych minerałów, takich jak wapń i magnez
- Pomaga ograniczyć pleśnie i wtórne zagrzewanie się paszy
Pozytywny wpływ na środowisko
- Mniej amoniaku w gnojowicy i w oborach
- Bardziej sucha gnojowica i bardziej suchy obornik
- Mniejsze wydalanie fosforanów i azotu
- Znacznie mniejsze wypłukiwanie azotanów w glebie: wiosną roślinom zostaje więcej składników pokarmowych, a mniej azotanów trafia do wód
Zalecane dawkowanie
| Zwierzęta | Dawka |
|---|---|
| Krowy | 100 g/dzień |
| Młode bydło | 50–100 g/dzień |
| Owce i kozy | 20 g/dzień |
| Świnie | 6–10 g/kg paszy |
| Drób | 7 g/kg paszy |
| Jagnięta | 10 g/dzień |
Dane techniczne: skład, mikroelementy i wymiana jonowa
Skład chemiczny
| Składnik | Udział |
|---|---|
| SiO₂ | 68–72 % |
| Al₂O₃ | 10–13 % |
| TiO₂ | 0,1–0,4 % |
| Fe₂O₃ | 1–2,5 % |
| FeO | 0,05–0,1 % |
| MgO | 0,3–0,8 % |
| CaO | 1,1–2,4 % |
| Na₂O | 0,5–2,0 % |
| K₂O | 2,7–4,3 % |
Skład mineralogiczny
| Składnik | Udział |
|---|---|
| Klinoptylolit (nr UE 1g598) | 84 % |
| Mordenit | 3–10 % |
| Kwarc | 10–15 % |
| Krzemionka amorficzna | 4–5 % |
| Szkło wulkaniczne | 8–10 % |
| Montmorylonit | 6–8 % |
| Illit | 4–7 % |
| Skaleń | 3–5 % |
| Strata prażenia | 7–8 % |
Udział minerałów w skale zależy od odległości od centrum erupcji, jej intensywności i stopnia rozpuszczenia. Szczególną rolę odgrywają klinoptylolit i mordenit; spośród minerałów towarzyszących ich właściwości wzmacnia przede wszystkim szkło wulkaniczne, a także montmorylonit i illit. Kwarc, krzemionka amorficzna i skaleń zachowują się neutralnie.
Średnia zawartość mikroelementów
| Symbol | Pierwiastek | Zawartość (mg/kg) |
|---|---|---|
| Ni | Nikiel | 8–10 |
| Co | Kobalt | 0,5–1,0 |
| Pb | Ołów | 12–17 |
| Cu | Miedź | 2,5–4,0 |
| Sb | Antymon | 55–60 |
| Te | Tellur | 80–110 |
| Ga | Gal | 14–18 |
| Sc | Skand | 8–12 |
| Ti | Tytan | 7000–9000 |
| V | Wanad | 25–35 |
| Cr | Chrom | 8–10 |
| Mn | Mangan | 90–110 |
| Li | Lit | 55–65 |
| Cs | Cez | 8–12 |
| Ba | Bar | 700–900 |
| Rb | Rubid | 70–90 |
| Y | Itr | 20–30 |
| Yb | Iterb | 20–30 |
| Nb | Niob | 14–18 |
| In | Ind | 0,5–1,5 |
| Sn | Cyna | 3–5 |
| Zn | Cynk | 8–11 |
| B | Bor | 3–4 |
| Hg | Rtęć | 0,02–0,03 |
| As | Arsen | 1,2–2,3 |
| Be | Beryl | 3,5–4,5 |
Szczególne właściwości glinu umożliwiają uwalnianie mikroelementów dla organizmów roślinnych i zwierzęcych (również w glebie); działają one jako katalizatory wymiany mikroelementów.
Średnia pojemność wymiany jonowej i adsorpcji
| Wartość | ||
|---|---|---|
| NH₄⁺ | Pojemność wymiany jonowej | 1,2–1,5 meq/g |
| Ag⁺ | Pojemność wymiany jonowej | 1,7–1,8 meq/g |
| NH₃ | Absorpcja | 90–95 ml/g |
| CO₂ | Absorpcja | 58–60 ml/g |
| H₂O | Dynamiczna adsorpcja wody | 26–30 mg/g |
Średnia zawartość metali toksycznych
| Pierwiastek | Wartość dopuszczalna (mg/kg) | Wartość zmierzona (mg/kg) |
|---|---|---|
| Pb – Ołów | maks. 30 | 12–17 |
| Hg – Rtęć | maks. 0,05 | 0,02–0,03 |
| As – Arsen | maks. 10 | 1,2–2,3 |
| Cu – Miedź | maks. 6 | 2,5–4,0 |
| F – Fluor | maks. 50 | 30–35 |
| Cd – Kadm | maks. 0,075 | 0,02–0,05 |
Powyższe doświadczenia pochodzą z praktyki hodowców bydła mlecznego. Są to informacje ogólne, które nie mogą zastąpić indywidualnej diagnozy ani porady lekarza weterynarii.
